Βρίσκεστε εδώ : Γ' Περίοδος
  • 1669 - 1770/80   ( 2 Σελίδες )

    Με την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους το 1669, σημειώνεται το τέλος της Κρητικής λογοτεχνίας και ο αιώνας που ακολουθεί χαρακτηρίζεται από μια κατάσταση ποιητικής ηρεμίας. Τα μέρη που βρίσκονται υπό την κυριαρχία των Φράγκων περιορίζονται στα Επτάνησα ενώ οι Έλληνες μετακινούνται προς τη Δύση. Εκπαιδεύονται στα πανεπιστήμια της Ιταλίας και μεταδίδουν, επιστρέφοντας στην πατρίδα, τις γνώσεις τους. Η πνευματική κίνηση εξαπλώνεται στον ελληνικό χώρο και έχει ως κέντρο την Κωνσταντινούπολη, με το Πατριαρχείο και τους «Φαναριώτες» (κληρικοί που υπηρετούν στο Πατριαρχείο αλλά και κοσμικοί στους οποίους είχαν απονεμηθεί τίτλοι και αξιώματα). Ιδρύονται σχολεία στα μεγάλα εμπορικά κέντρα και εκδίδονται αρκετά ξένα βιβλία στην ελληνική.

    Την περίοδο αυτή διαγράφεται η αρχή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, ένα ρεύμα επηρεασμένο από τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό και ιδιαίτερα από τη Γαλλία και τη γαλλική γλώσσα. Διακρίνεται σε δύο χρονικές περιόδους, την «προδρομική» και την «περίοδο της ακμής».

  • 1770/80-1820   ( 2 Σελίδες )

    Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται ως «περίοδος ακμής» του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Η πνευματική ωρίμανση, η οποία είναι χαρακτηριστική της περιόδου, έκανε επίκαιρο το γλωσσικό ζήτημα. Το θέμα ήταν αν θα έπρεπε να επιλέγει η αρχαία ή η δημοτική γλώσσα για την παιδεία του έθνους και την προετοιμασία της επανάστασης.